Musical: Love Story

donderdag 10 april 2014   /   1

Love Story: geloofwaardig, intens en hartverscheurend. Van een aantal mensen en op verschillende blogs had ik gelezen dat zakdoekjes werden aangeraden voor deze musical. Ondanks dat ik het een beetje overdreven vond heb ik ze toch maar in mijn tas gestopt. Ik kon mij niet voorstellen dat je ging huilen bij een musical. Maar wat ben ik blij dat ik een keer niet eigenwijs ben geweest. Love Story heeft mij namelijk aan het snotteren gebracht.

Lovestory

Afgelopen weekend was het zo ver. Quality time met moeders en zusjes. Eerst hebben we pasta gegeten bij Fellini. De kaart was beknopt, wat de keuze weer makkelijker maakte en het eten was heerlijk. Een ander pluspunt is dat Fellini nog geen vijf minuten lopen is naar de De Harmonie. En toen was het tijd voor Love Story!

Love Story gaat over de rechtenstudent Oliver, die uit een rijke familie komt, en verliefd wordt op Jenny, muziekstudente en afkomstig uit een arbeidersgezin. De twee besluiten om te trouwen tegen de wil van de vader van Oliver. Jenny geeft haar eigen droom om concertpianiste te worden op om Oliver te kunnen onderhouden tijdens zijn studie. Die beslissing brengt haar in conflict met haar liefhebbende vader. Na zijn afstuderen sluit Oliver zich aan bij een advocatenkantoor in New York en het paar besluit om een kind te krijgen. Wanneer dit niet meteen lukt bezoekt Jenny een dokter. De volgende dag valt hun wereld uiteen.

LoveStory1

De Aegon zaal, waar het stuk werd opgevoerd, was niet al te groot en had een klein podium. We hadden perfecte plaatsen, op de 12e rij, hierdoor zaten we niet te dicht op het podium (lees: dat je niet het gevoel hebt dat je een tenniswedstrijd kijkt). Gelukkig zaten we ook niet te ver er vanaf, want we konden de gezichtsuitdrukkingen van de acteurs nog goed zien. Het decor was simpel en kon met kleine ingrepen zo omgetoverd worden. Dat past ook helemaal bij de musical, het draait echt om het verhaal.

Wauw, wat werd het verhaal goed vertolkt door Freek Bartels (Oliver) en Celinde Schoenmaker (Jenny), de hoofdrolspelers van het stuk. Je kon hun liefde en verdriet merkbaar voelen, alsof het hun echte leven was. Doordat zij zo opgingen in hun rollen werd je helemaal meegesleept in het verhaal. Daarnaast vond ik de papa’s van Oliver en Jenny ook ijzersterk.

Na driekwart van de voorstelling had ik nog geen traan gelaten. En dat terwijl ik normaal gesproken al emotioneel word bij het minste of geringste. Ik begon bijna te denken dat iedereen zich wel erg aanstelde. Tot het laatste gedeelte van Love Story werd gespeeld. Ik werd helemaal meegesleept in het intense verdriet van de twee hoofdrolspelers. En hoe goed ik me ook probeerde in te houden, de tranen biggelden over mijn wangen. Wat was ik blij met mijn zakdoekjes.

Deel dit artikel

Twitter Facebook Linkedin

Gerelateerde berichten

Reacties (1)

  1. Wanda

    donderdag 10 april 2014 om 19:55

    Misschien wordt het toch tijd dat ik zelf deze musical eens ga zien want ik hoor er de laatste tijd verschillende mensen al over, inclusief zakdoekjes! Ik vind zelf Freek Bartels ook wel een goede musicalster en zou hem best in deze rol willen zien…

Dit ben ik

Hoi! Ik ben Barbara. Ik houd van het onbekende ontdekken en nieuwe dingen leren. Van vroeg opstaan om de zonsopgang te bewonderen en van backpacken in Azië. Maar ook van nieuwe restaurants ontdekken of een een goed boek kan ik genieten. Barbarakuiper.nl is een lifestyle blog met artikelen over reizen, fotografie en online marketing. Veel leesplezier!

5 x wat je moet doen in Bergen, Noorwegen

zondag 27 januari 2019   /   0

Detox van 11 dagen. Wat doet dat met je?

zondag 20 januari 2019   /   0

8 reistips voor backpacken in China

zondag 13 januari 2019   /   1

3 x de lekkerste high tea in Zwolle

zondag 6 januari 2019   /   0

Het moment dat je de 30 aantikt

zondag 15 april 2018   /   0